De derde vrouw

mermaid
Foto: @jeremybishop

Je hebt grofweg twee soorten vrouwen. Vrouwen die zichzelf met wortel en al uit de grond trekken om achter hun verlangens aan te reizen op weg naar hun bestemming. Soms is dat een man. Soms is dat een pot met geld. Of erkenning. Of misschien een potpourri van voorgaande doelen. Ze gaat op weg om het ongekende waar de getemde mens voor terugdeinst te ontdekken en beminnen. 

There is a ladder.
The ladder is always there
hanging innocently
close to the side of the schooner…
I go down…
I came to explore the wreck…
I came to see the damage that was done
and the treasures that prevail…

Dan zijn er de vrouwen die nog niet van hun post af gingen als de aarde sidderde en beefde en ondanks zware omstandigheden voortploegen op hun felbevochten akker. Waar het geronnen bloed in de zomen van de zorgvuldig gescheiden percelen vol bedjes met ontluikend groen nog herinnert aan de verbeten veldslagen om haar onvoorwaardelijke liefde en oneindige loyaliteit. Vrouwen die weten wat ze willen en met beide benen midden in de klei staan.

En er is nog een derde vrouw. Ze gaat niet op weg. En ze is niet thuis. Ze drijft mannen tot waanzin. Een bodemloos vat vol zoetgeurend venijn. Dat nog niet taalde naar de vervulling van je verlangens al lag je trillend als een pasgeboren baby in haar armen. Als je schoorvoetend op haar stoep staat voor een kom soep stuurt ze je hoonlachend weg. Ze bouwt adembenemende luchtkastelen en weeft doorzichtige kleden van mistig spinrag. Ze zou kunnen worden wat ze wilde maar ze blijft liever een vage belofte.

Schelden doet u thuis

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s