Vasalisa

6x4_Girl_Skull_ml
Foto: Banksy

Verwar de auteur van dit blog niet met het personage in bovenstaande foto. Ze heeft niets met mij te maken. Sterker nog: ik wil niet met haar worden geassocieerd. Dat innerlijke kind dat druipt van levenslust en altijd hongert naar avonturen die zich buiten de vaderlijke lijntjes van het patriarchaat afspelen. Steevast raakt ze verzeild in de donkere spelonken van getergde psychen; een weldenkend mens blijft weg uit die Freudiaanse steegjes maar zij, zij wil er altijd doorheen huppelen op haar Jungiaanse laarsjes. Vooral als het stormt.

Eenmaal thuis van één van haar vele tochten op zoek naar het geheime recept achter geluk en voorspoed telt ze haar littekens. Ze weet precies wie verantwoordelijk is voor welke schram. Hij of zij heeft destijds dat of dat gezegd of gedaan en daarom bloedde ze dagen- of wekenlang onophoudelijk uit een oude wond. Soms regende het strafbare feiten. Nauwkeurig brengt ze in kaart wanneer ze in welke situatie haar intuïtie negeerde. Want die is feilloos. Maar waarom ging ze in het schootsveld staan? Waarom liet ze haar muren vallen? Het antwoord is uiteindelijk simpel: omdat niets of niemand haar ooit zal tegenhouden om lief te hebben op haar eigen manier. En als wie dan ook haar toch weer pijn doet lapt ze zichzelf weer op en gaat opnieuw op reis om zichzelf nog duidelijker neer te zetten dan ze al deed. Zo goed en zo kwaad als dat gaat.

Maar de volgende keer dat ze op reis gaat is alles anders. Dan draagt ze haar intuïtie als een licht voor zich uit in plaats van achteraf te verklaren waarom ze gewond raakte. Dan ziet ze op voorhand het koude nijdige vet achter een ogenschijnlijk stralende glimlach. Dan zal ze achter klinkende complimenten afgunstige zwarte vleermuizen zien bungelen. Ze zal het heldere verschil voelen tussen zielsverwanten en Farizeeërs die met uitgediende karmische contracten colporteren. De weg zal zoals altijd ongeëffend en ruw zijn. En onwennig onder haar voeten. De zolen onder haar schoenen zullen eerder slijten dan van anderen die op voorgedefinieerde lanen lopen. Maar het is haar taak om op verkenning uit te gaan en te ontdekken hoe dat vermaledijde patriarchaat mensvriendelijker kan worden gemaakt op basis van voortschrijdend inzicht. Dat dat een ondankbare klus is interesseert haar niet. Ze werkt niet om te worden erkend.

Bron: De Ontembare Vrouw (Clarissa Pinkola Estés)

Schelden doet u thuis ook niet

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s