De kwestie vrouwmensch

SCHEFFER, ARY, de hemelse en de aardse liefdeSchilderij: Ary Scheffer

Zeer geacht ongemanifesteerd kosmisch bewustzijn, beste here God,

Het was nogal een chaos in mijn quantumfysische bubbel in de afgelopen lichtjaren en dat kwam zo. De Westerse man heeft een dubbele binding met de Westerse vrouw. Enerzijds weet hij wel dat zij een fysieke gestalte heeft met een aardse wil, anderzijds heeft hij het liefst een ascetische apostrophe die als een drone om hem heen hangt, hem tot in detail volgt en intensief lofprijst. Gezien en gewaardeerd worden: dat ervaart hij als liefde. De onmiddellijkheid en onvoorwaardelijkheid ervan geeft hem de rust en de zekerheid dat hij altijd en overal zichzelf kan zijn.

De aardse vrouw daarentegen heeft haar eigen agenda: ze wil dingen. Ze wil dingen voor zichzelf, ze wil dingen van de man en ze wil dingen met de man. En ze is pas liefdevol en begripvol als die dingen gebeuren. De uitgestelde, voorwaardelijke liefde. Het ‘soort’ liefde dat jou als man verandert. En je heetgebakerde discussies oplevert met je bloedkameraden die voor jou gestorven zijn in de eerste en tweede wereldoorlog. En die jij, als alfaman, weer opgegraven hebt na een zorgvuldig geregisseerde seance en opnieuw tot leven hebt gewekt. Dat schept een universele band waar geen enkele vrouw tussen kan komen.

Hoe dan ook: de hemelse, begripvolle, vergiffenisgezinde en de aardse, gepassioneerde en ambitieuze vrouw. Die twee ongrijpbare en ongenaakbare uitersten met elkaar verbinden in het psychische landschap van de altoos getergde alfaman die welhaast gesmoord wordt onder een metafysische deken van feminiene waarden is geen sinecure, dames en heren. Het valt om den dooien drommel niet mede. Dikwijls ontbreekt het aan een deskundige en objectieve bemiddelaar. Een mathematicus, wellicht, met een aangeboren talent voor rechtschapenheid. Of een fysicus, wellicht, met de intrinsieke vaardigheid om de zaak van meerdere kanten te bekijken.

Geenszins wil ik mij in deze unieke kwestie echter bezondigen aan de obligate platitudes over de tegenstellingen tussen lichaam en geest. Over de twisten tussen de stem van het hart en de rede van het verstand op het podium van het mentale masculiene referentiekader. Dat maar al te vaak, bij nadere inspectie, een zelfgebouwde gevangenis blijkt te zijn. Daar brand ik mijn vingers niet aan. Daar houd ik mij verre van. Al die zaken zijn immers, zoals het hoort, uitgebreid behandeld door de grote filosofen van het mannelijke geslacht. Het lijkt mij derhalve verstandig in deze, dat ik er verder het zwijgen toe doe en mij bekommer om mijn huishoudelijke taken.

Met vriendelijke aardse groet en een welwillende knipoog,

Sandra Schoppers

Een gedachte over “De kwestie vrouwmensch

Schelden doet u thuis ook niet

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s