Chocoprinsje

chocoprinsje

Je brein, buik, bureau, beurs, billen: het is allemaal van hem. Hij is de pachtboer van jouw lichaam. En jouw leven is zijn veroverde land dat hij mag betreden wanneer hij wil, hij heeft altijd recht op overpad. Één keer inschikkelijk toegeven en jouw netwerk is zijn eigendom dat hij onverwijld in eigenbelang mag ge/misbruiken voor het verspreiden van smaad en laster. En zielige verhalen over zichzelf en hoe moeilijk hij het heeft (gehad) met dezelfde uitdagingen die anderen ook elke dag op hun bord hebben liggen. Maar hij zou niets moeten hoeven doen. Want hij is een over het paard gebeurd paradepimmelprinsje. Als de obligate smaadcampagne aan het adres van zijn laatste verovering achter de rug is gaat hij huilen als een wolf waar de volgende toch blijft want die siliconen pop uit de bezemkast gaat ook een keer vervelen.

Zodra hij opmerkt dat de toegang tot jouw sindsdien verbeterde en met dubbelloops jachtgeweren, schuimbekkende viervoeters en speed dial testostosteroncops gebarricadeerde leven aan alle kanten is geblokkeerd en er niet meer met de knuppel in het hoenderhok kan worden gepummeld ontsteekt hij in een stampvoetende expansiedriftige Klu Klux woede, gooit met brandende hakenkruizen, dwaalt ’s nachts in WW2-uniform door de stad, roept op tot rapporteren met vlekkerige faplulpamfletjes en houdt bovenop een zeepkist redevoeringen op het dorpsplein over SOA’s. Bij de eerste ontmoeting vertelt hij een verhaal over zichzelf waarbij hij tot tranen toe geroerd is over de ellende die hem door anderen is aangedaan. De vertelling van zijn rampspoed, de verzen over zijn persoonlijke ellende, het is zijn aflaatbrief in 99 coupletten, het is zijn verzekeringspolis tegen vervelende consequenties, zijn opmaat naar een partiture waarin hij de engel speelt en jij de duivel moet zijn.

Jouw goede eigenschappen kromtrekken tot een karikatuur en framen tot een maatschappelijk probleem dat zo snel mogelijk moet worden uitgeroeid: hij draait er zijn hand niet voor om. Haatzaaien vindt hij heel normaal. Zodra je daar iets van zegt noemt hij je “paranoïde”. Omdat hij een grote smurfenblauwe viagrapik heeft denkt hij dat hij uitverkoren is door moeder natuur om gouden clitjes te scoren. Deze ontloken roosjes zijn de ‘smilie-stickertjes’ op zijn koetjesreeprapportje. ‘Goed gedaan jochie.’ De vrouwtjes zijn er om hem te behagen, op een baldakijn over d’n Twit heen te dragen en om met grote onschuldige ogen om zijn zaad te vragen. Zijn moeder deed en doet alles voor hem en stelt zijn opvattingen over anderen of maatschappelijke meningen nooit ter discussie: haar zoon heeft altijd gelijk gehad en zal ook altijd gelijk hebben. Zij levert daar een bescheiden bijdrage aan door op de juiste momenten “ja” te knikken en mee te hummen. Of staat op lastige momenten fluks op om zich in de keuken om de hapjes of het eten te bekommeren. Een driegangendiner vindt zij heel normaal. Hij voert geen flikker uit en wil zijn eigen voorkeursbiermerk in de koelkast.

Vrouwen zijn een collectieve laagdrempelige compenserende of substituerende voorziening die dag en nacht stand-by moeten staan om zijn volgescheten Twitterluier te verschonen en zijn smaadnaad af te nemen met vochtige Faecesbookdoekjes. Af en toe stopt hij zijn moeder wat geld toe en vindt zichzelf een hele kerel dat hij haar ‘financieel steunt’. In werkelijkheid zuipt en vreet hij de proviand- en koelkast leeg en is het toegestopte bedrag omstreeks de 25 procent van de waarde die hij neemt. Maar hij vindt dat normaal. Je geeft een X bedrag en je neemt Y = X * 4 ervoor terug. Zo doe je dat ook met vriendinnetjes (lees: pinautomaten) en scharreltjes (lees: spermacontainers). Je geeft ze wat slordige aandacht en je compenseert dat in drievoud met negativiteit in de vorm van slutshaming, smaad, laster, intimidatie en gaslighting. Of je zadelt ze op met jouw problemen. Daar zijn de vrouwtjes nu eenmaal voor gemaakt. Twee meter achter de mannetjesreet aanlopen en drollen opruimen. En anders nemen die wijven de hele boel over en gaat alles naar de Filistijnen. En dat moeten we niet hebben. En vrouwenquota is allemaal wijvengezeik joh.

Advertenties

2 gedachtes over “Chocoprinsje

    1. Welke “mannen”? Ik ben vrijgezel. Jij ziet aspecten in mijn blog die er niet zijn. Ik benoem hier het gedrag van verwende prinsjes. Een volgende onzinopmerking over mijn private zaken plaats ik niet meer.

Schelden doet u thuis

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s